Μύκητες στα πόδια: τύποι, αιτίες και μέθοδοι θεραπείας

Στις μέρες μας, οι δερματολογικές παθήσεις αποτελούν σημαντικό ποσοστό των ασθενειών με τις οποίες έρχονται αντιμέτωποι όλο και περισσότεροι άνθρωποι σε καθημερινή βάση. Η ταχεία εξάπλωση ασθενειών που συνοδεύεται από διαταραχή της ακεραιότητας του δέρματος και των λειτουργιών του επιθηλιακού ιστού προκαλείται όχι μόνο από τον συνεχώς αυξανόμενο αριθμό παθογόνων παθογόνων στο εξωτερικό περιβάλλον, αλλά και από τον τρόπο ζωής, την καθημερινότητα και τις κακές συνήθειες, που δίνουν ώθηση στην ανάπτυξη διαφόρων παθολογιών.

Μυκητιασική λοίμωξη στα πόδια

Τι είναι το μανιτάρι και γιατί εμφανίζεται;

Οι μυκητιασικές δερματικές παθήσεις είναι δεύτερες μετά τις πυώδεις βλάβες της επιδερμίδας, οι οποίες ονομάζονται πυόδερμα. Οι μυκητιάσεις έχουν συγκεκριμένα παθογόνα - μυκητιασικούς μικροοργανισμούς που καθορίζουν την ανάπτυξη μυκητιασικών βλαβών του δέρματος μόνο σε παθογόνο μορφή ή κατάσταση.

Δεδομένου ότι οι μύκητες αποτελούν μέρος του περιβάλλοντός μας και συνήθως δεν κάνουν με κανέναν τρόπο ορατή την παρουσία τους, είναι ευκαιριακές μικροοργανισμοί που παίρνουν παθολογική μορφή λόγω αλλαγής των περιβαλλοντικών συνθηκών κατάλληλων για αναπαραγωγή και όταν η άμυνα του ανθρώπινου οργανισμού εξασθενεί.

Το πόδι του αθλητή χαρακτηρίζεται από δύο τύπους ασθενειών: τη δερματομυκητίαση, η οποία επηρεάζει άμεσα το δέρμα της φτέρνας, τα δάχτυλα των ποδιών, το μετατάρσιο ή το πέλμα του ποδιού και την ονυχομυκητίαση, η οποία επηρεάζει τις πτυχές των νυχιών, τις πλάκες των νυχιών και την υποκείμενη επιδερμίδα. Οι αιτιολογικοί παράγοντες της ονυχομυκητίασης μπορούν να αυξήσουν την περιοχή της μόλυνσης και να εξαπλωθούν στον κοντινό ιστό του δέρματος.

Το πόδι του αθλητή μπορεί να μεταδοθεί άμεσα, για παράδειγμα με το περπάτημα ξυπόλητος σε έδαφος αποικισμένο από μυκητιακούς μικροοργανισμούς, μέσω μολυσμένων φυτών ή μέσω στενής επαφής με άτομο ή ζώο που πάσχει από μυκητίαση. Η έμμεση οδός μόλυνσης από μυκητιασικές ασθένειες περιλαμβάνει την ανάπτυξη μυκητιασικής λοίμωξης μέσω της χρήσης ειδών προσωπικής υγιεινής ενός ατόμου που νοσεί από μύκητα, μέσω της ένδυσης και του κλινοσκεπάσματος, καθώς και μέσω της χρήσης ειδών φροντίδας του ασθενούς.

Η διαφορετική ευαισθησία του κάθε ατόμου σε παθογόνα μυκητιασικών ασθενειών οφείλεται σε πολλούς παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν την τάση εμφάνισης μολυσματικών ασθενειών και το είδος της νόσου.

Τα παιδιά κάτω των 10-12 ετών θεωρούνται η πιο ευάλωτη ηλικιακή ομάδα. Τις περισσότερες φορές, οι δερματολόγοι διαγιγνώσκουν μολυσματικές ασθένειες που προκαλούνται από παθογόνους μυκητιακούς μικροοργανισμούς στα παιδιά, καθώς το εξωτερικό δέρμα τους είναι ακόμα αρκετά λεπτό, γεγονός που διευκολύνει τους μύκητες να τρέφονται με κερατίνη, μια συγκεκριμένη πρωτεΐνη του δέρματος που αποτελεί μέρος του επιθηλιακού ιστού.

Στα παιδιά, οι μηχανισμοί άμυνας του ανοσοποιητικού βρίσκονται ακόμη σε αναπτυξιακό στάδιο και δεν είναι σε θέση να προστατεύσουν τον οργανισμό από την εισβολή της παθογόνου μικροχλωρίδας, όπως τον προστατεύει το ανεπτυγμένο ανοσοποιητικό σύστημα. Ως εκ τούτου, το σώμα του παιδιού βρίσκεται συνεχώς σε κίνδυνο μόλυνσης από διάφορες ασθένειες και παθολογίες.

Οι αθλητές ανήκουν στην ομάδα των ανθρώπων όπου οι μύκητες συχνά πολλαπλασιάζονται συνεχώς στο δέρμα των ποδιών τους. Τα αποδυτήρια και τα ντους, που χρησιμοποιούνται συχνά από τους αθλητές πριν και μετά την προπόνηση, είναι ένα ιδανικό περιβάλλον για την εντατική δραστηριότητα μυκητιακών μικροοργανισμών, καθώς η αυξημένη θερμοκρασία αέρα και η αυξημένη συγκέντρωση υγρασίας είναι οι βέλτιστες συνθήκες για την ενεργοποίηση της παθογόνου μορφής του μύκητα.

Για το λόγο αυτό, η υπερβολική εφίδρωση των ποδιών συχνά προηγείται της ανάπτυξης μυκητιασικής λοίμωξης του δέρματος των ποδιών, η οποία μπορεί να οφείλεται στη συνεχή χρήση άβολων, στενών παπουτσιών που δεν επιτρέπουν την κυκλοφορία του αέρα. Η συνεχής εφίδρωση των ποδιών μπορεί να προκληθεί από τη συγκεκριμένη σύνθεση του γενετικού υλικού και μπορεί επίσης να είναι ένα από τα εξωτερικά συμπτώματα ασθενειών ή παθολογιών στο σώμα.

Ένα άλλο έναυσμα για την ανάπτυξη μιας μυκητιακής νόσου στο δέρμα των ποδιών μπορεί να είναι μια αλλαγή στη συνήθη σύνθεση της έκκρισης των ιδρωτοποιών αδένων (νερό, ουρικό οξύ, αμμωνία, αμινοξέα και λιπαρά οξέα) σε μια σύνθεση που είναι πιο τοξική για το σώμα μας και πιο κατάλληλη για την ενεργοποίηση του μύκητα. Οι παθολογικές αλλαγές στη σύνθεση του ιδρώτα έχουν ιδιαίτερα ευεργετική επίδραση στην ανάπτυξη μολυσματικών ασθενειών που προκαλούνται από μύκητες του γένους Candida ή μύκητες που μοιάζουν με ζυμομύκητες.

Οι διαταραχές στη φυσιολογική λειτουργία του νευρικού και ορμονικού συστήματος και του γαστρεντερικού συστήματος σχετίζονται με μείωση του βασικού μεταβολισμού στο σώμα, γεγονός που επηρεάζει αρνητικά τη δραστηριότητα οργάνων άλλων συστημάτων και την πορεία των μηχανισμών άμυνας του ανοσοποιητικού συστήματος. Δεδομένου ότι ένα εξασθενημένο σώμα δεν μπορεί να ανταποκριθεί πλήρως στις συνεχείς επιθέσεις μικροβίων και παθογόνου μικροχλωρίδας και να αποτρέψει τη διείσδυσή τους στο σώμα, ένα άτομο γίνεται πιο ευαίσθητο στην αρνητική επίδραση περιβαλλοντικών παραγόντων, καθιστώντας τον πιο ευαίσθητο σε μόλυνση με βακτηριακές και μυκητιασικές λοιμώξεις.

Ο συγκεκριμένος παρασιτισμός των μυκήτων στο δέρμα των ποδιών και στο σώμα εκδηλώνεται με διαφορετικά συμπτώματα ανάλογα με το στάδιο της νόσου.

Μια αδύναμη ή εκριζωμένη μορφή μυκητιασικής λοίμωξης είναι το πιο πρώιμο στάδιο στην ανάπτυξη της νόσου και χαρακτηρίζεται από μάλλον αδύναμα χαρακτηριστικά σημεία. Ένα άτομο που πάσχει από μια εκριζωμένη μορφή μιας μυκητιακής νόσου αισθάνεται συχνά μια αίσθηση καψίματος στην περιοχή της μόλυνσης, εμφανίζονται μικρές ρωγμές στην επιφάνεια του δέρματος και η ίδια η επιδερμίδα ξηραίνεται νοσηρά.

Αν και το αρχικό στάδιο της λοίμωξης αντιμετωπίζεται καλύτερα, εάν αγνοηθούν τα συμπτώματα μόλυνσης από μυκητιασικούς μικροοργανισμούς, η ασθένεια εξελίσσεται σε πιο σοβαρές μορφές και με αμελή και ανεύθυνη αντιμετώπιση, η ασθένεια υποτροπιάζει, καθώς οι μυκητιακές ασθένειες χαρακτηρίζονται από συχνές υποτροπές.

Η πλακώδης κερατωτική μορφή της μυκητιακής νόσου αναπτύσσεται μετά από μια ήπια μορφή μυκητιασικής λοίμωξης εάν η νόσος δεν εξαλειφθεί έγκαιρα. Στο στάδιο του ακανθοκυτταρικού καρκινώματος της νόσου, οι μυκητιασικοί μικροοργανισμοί σχηματίζουν μια λευκή επικάλυψη και μια σκληρή κρούστα στην επιφάνεια του δέρματος. Η περιοχή της μόλυνσης σταδιακά αυξάνεται και μπορεί να φτάσει σε σημαντικά μεγέθη, για παράδειγμα, από τις μεσοδακτυλικές πτυχές έως το μετατάρσιο.

Η διατριβική μορφή του ποδιού του αθλητή ταξινομείται από τους δερματολόγους ως σοβαρό στάδιο μόλυνσης. Στη διατριβική μορφή της νόσου, εμφανίζεται οίδημα μεταξύ των δακτύλων, το οποίο συνοδεύεται από κοκκίνισμα των επιφανειακών στρωμάτων του δέρματος. Το οίδημα είναι συνήθως ακατέργαστο και επιρρεπές σε διάβρωση. Η μολυσμένη περιοχή του δέρματος χαρακτηρίζεται από σημαντική αποκόλληση της επιδερμίδας και την εμφάνιση βαθιών ρωγμών, που διευκολύνουν τη διείσδυση μυκητιακών κυττάρων στο σώμα. Τα όρια του παρασιτισμού επεκτείνονται και ο μύκητας εξαπλώνεται μέσω της κυκλοφορίας του αίματος σε άλλα όργανα και συστήματα.

Η δυσιδρωτική μορφή μυκητιασικής μόλυνσης του δέρματος των ποδιών είναι το πιο σοβαρό στάδιο στην ανάπτυξη της παθολογίας. Στη δυσιδρωτική μορφή της νόσου, χρησιμοποιούνται οι πιο επιθετικές μέθοδοι θεραπείας, συμπεριλαμβανομένης της παλμοθεραπείας, στην οποία λαμβάνονται δόσεις φόρτωσης αποτελεσματικών φαρμάκων σε σύντομο χρονικό διάστημα. Χαρακτηρίζεται από την παρουσία φυσαλίδων με υγρό μέσα σε όλη την επιφάνεια του ποδιού, οι οποίες μπορεί να σκάσουν και να σχηματίσουν βαθιές διαβρώσεις στο δέρμα, οι οποίες συνοδεύονται από πόνο, έντονο κνησμό και αρκετές φλεγμονώδεις διεργασίες.

Η θεραπεία των μυκητιασικών λοιμώξεων των ποδιών πραγματοποιείται με τρεις τρόπους: εξωτερική θεραπεία, εσωτερική θεραπεία και συνδυαστική θεραπεία.

Η εξωτερική έκθεση στην πηγή μόλυνσης με αντιμυκητιασικές κρέμες, αλοιφές, τζελ, βερνίκια, πούδρες, τονωτικά και σπρέι χρησιμοποιείται στα πρώτα στάδια της νόσου, όταν ο παρασιτισμός του μύκητα δεν έχει γίνει ακόμη πιο διαδεδομένος.

Η εσωτερική επίδραση στους παθογόνους μυκητιακούς μικροοργανισμούς πραγματοποιείται με τη χρήση μυκητοκτόνων φαρμάκων, τα οποία μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τη δραστηριότητα άλλων οργάνων και συστημάτων του σώματος. Ως εκ τούτου, τέτοια φάρμακα έχουν συχνά πολλές αντενδείξεις. Χρησιμοποιούνται για μυκητιασικό παρασιτισμό στο σώμα που εμφανίζεται σε μεταγενέστερα στάδια ανάπτυξης της νόσου.

Το ισχυρότερο αποτέλεσμα επιτυγχάνεται με συνδυαστική θεραπεία, αλλά στα αρχικά στάδια μιας μυκητιασικής λοίμωξης, αρκεί η εξωτερική χρήση, καθώς η εσωτερική χρήση αντιμυκητιασικών φαρμάκων μπορεί να οδηγήσει σε πρόσθετες επιπλοκές και στρες για τον οργανισμό.

Τα πιο αποτελεσματικά φάρμακα για την εξάλειψη ήπιων μορφών μυκητιακών ασθενειών είναι φάρμακα με βάση την τερβιναφίνη, η οποία προάγει τη συσσώρευση σκουαλενίου στο δέρμα και καταστρέφει τον μηχανισμό παθολογικής δράσης μυκητιακών μικροοργανισμών. Η τερβιναφίνη είναι μια ουσία που περιέχεται σε διάφορα αντιμυκητιακά φάρμακα και καθιστά δυνατή την εξάλειψη μυκητιασικών ασθενειών που προκαλούνται από διάφορα παθογόνα. 

Για συστηματική θεραπεία, την οποία συνταγογραφεί ο θεράπων ιατρός όταν τα τοπικά φάρμακα είναι αναποτελεσματικά, χρησιμοποιούνται φάρμακα με ενεργά συστατικά όπως η ιτρακοναζόλη και η κετακοναζόλη. Αυτή η θεραπεία διαρκεί περισσότερο και δεν συνιστάται για έγκυες και θηλάζουσες γυναίκες, παιδιά κάτω των 3 ετών, άτομα με ηπατική νόσο και μειωμένη νεφρική λειτουργία.

Για να αποτρέψετε τη δευτερογενή ανάπτυξη της νόσου μετά τη θεραπεία, πρέπει να παρακολουθείτε προσεκτικά την απολύμανση των ειδών υγιεινής, των προσωπικών αντικειμένων και των ρούχων σας, καθώς ο μύκητας μπορεί να αφήσει μυκήλιο και άλλα απόβλητα στα αντικείμενα ενός μολυσμένου ατόμου κατά την αναπαραγωγική περίοδο.

Ένα ειδικό σπρέι είναι κατάλληλο για την αντιμυκητιακή θεραπεία των παπουτσιών. Το αντισηπτικό φάρμακο έχει σχεδιαστεί για να αφαιρεί προϊόντα πολλαπλασιασμού μυκητιακών κυττάρων από τα προσωπικά αντικείμενα ενός ατόμου που πάσχει από μυκητίαση. Ξεπλύνετε το εσωτερικό των παπουτσιών με διάλυμα 0,1% και αφήστε το να δράσει όλη τη νύχτα. Το σπρέι επίσης απολυμαίνει καλά τα παπούτσια, είναι ένα υποαλλεργικό προϊόν που δεν αφήνει ίχνη ή οσμές και είναι κατάλληλο για παπούτσια κατασκευασμένα από οποιοδήποτε υλικό.

Για να εξαλείψετε αποτελεσματικά μια μυκητιασική λοίμωξη και να αποτρέψετε την εμφάνισή της, πρέπει να ακολουθείτε προσεκτικά όλα τα προληπτικά μέτρα και να παρακολουθείτε την υγεία σας. Οποιαδήποτε ασθένεια, ακόμη και μια μυκητιακή ασθένεια, είναι πάντα πιο εύκολο να προληφθεί παρά να θεραπευθεί.